O edukacji subiektywnie

Szkoła przygotowuje dzieci do życia w świecie, który nie istnieje. Autor: Albert Camus

SCENARIUSZ – gr. 3 latków – z dziś

Scenariusz zajęć

14.11.1012

 

Temat kompleksowy: Jest chłodno i deszczowo

Temat dnia: Jest coraz chłodniej

Grupa: 3-latki

Prowadząca: Marta Konarska

 

Cele ogólne:

  1. I.                    Szyja kręci głową
  • ·         Wdrażanie do uważnego słuchania i obserwowania
  • ·         Kształcenie orientacji w sferze własnego ciała
  • ·         Rozwijanie sprawności ruchowej
  1. II.                 Rozmowa szalików
  • ·         Wdrażanie do uważnego słuchania
  • ·         Rozumienie określeń: długi, krótki, pierwszy, drugi
  • ·         Utrwalanie koloru zielonego
  • ·         Poznanie określenia ‘tęczowe kolory’
  • ·         Nabieranie swobody w posługiwaniu się farbami i pędzlem

 

Cele szczegółowe:

Dziecko:

  • ·         Słucha uważnie wiersza i poleceń N.
  • ·         Zna swoje ciało i umie nazywać jego części
  • ·         Rozwija sprawność ruchową
  • ·         Rozumie określenia: długi, krótki, pierwszy, drugi, kolor tęczowy, kolor zielony
  • ·         Posługuje się farbami i pędzlem

Metody pracy: podająca, poszukująca, praktyczna

Formy pracy: zbiorowa, indywidualna

Środki dydaktyczne: wierszyk M. Barańskiej – „Szyja kręci głową”, wierszyk A. Piotrowskiej – „Rozmowa szalików”, farby plakatowe, pędzle, kubki z wodą, kolorowanki ‘szaliki’

 

Przebieg zajęć

 

I.

 

1. Ilustrowanie ruchem rymowanki M. Barańskiej. N. recytuje wiersz i ilustruje ruchem jego treść.

 

Dzieci pokazują głowę, a potem szyję.

Kręcą głową.

Kiwają w geście potakiwania.

Poruszają palcem w geście przeczenia.

 

Wskazywanie przez dzieci głowy i szyi. Udzielanie odpowiedzi na pytanie „Co robi szyja?” Ponowna recytacja wiersza połączona z ilustrowaniem ruchem jego treści.

2. „Pokazuj to co ja” – zabawa naśladowcza.

         Dzieci stoją w kole i pokazują te części ciała, które wymienia i pokazuje N.: głowa, ramiona, kolana, pięty i: pięty, kolana, ramiona, głowa

 

II.

 

  1. Słuchanie wiersza   Rozmowa szalików” U. Piotrowska

W lustro patrzy z dumą szalik

I odbicie swoje chwali:

Bardzo dobrze mi w zieleni

Jestem długi aż do ziemi,

Pięknie zdobię każdą szyję,

Z ubraniami w zgodzie żyję.

 

  Drugi szalik głośno prycha:

  Fe, nieładnie, co za pycha,

  Ja nie mówię ani słowem,

  Że kolory mam tęczowe,

  i  wyglądam okazale,

  chociaż jestem krótkim szalem.

 

N. ilustruje tekst sylwetami szalików. Po przeczytaniu wiersza rozmawia z dziećmi: Ile było szalików?; Jaki był pierwszy?; Jaki by drugi? Wyjaśnia określenie „tęczowe kolory”

2. „Szycie szalika” zabawa orientacyjno-porządkowa.

Dzieci biegają swobodnie. Na hasło N.: Szyję szalik – dzieci podają sobie ręce w długim wężu. N. sprawdza, czy wszystkie dzieci podały sobie ręce i podziwia długi szalik.

3.  „ Szaliki” Wykonanie zadania z kolorowanką. Malowanie długiego szalika na ZIELONO, a krótkiego na DOWOLNY KOLOR.

plik ze scenariuszem:

14.11.2012 – 3 latki – jest coraz chłodniej

INNE INSPIRACJE

Pomysły na zabawy w przedszkolu

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

Information

This entry was posted on 21 Listopad 2012 by in konspekty and tagged , , , , .
Follow O edukacji subiektywnie on WordPress.com
Pisanie artykułów i teksty SEO na zamówienie
FreeWebstore

POLECAM KSIĄŻKI

Z CIENIA. POWIEŚĆ O ŻOŁNIERZACH WYKLĘTYCH

BEZ RĄK, BEZ NÓG, BEZ OGRANICZEŃ!

%d bloggers like this: