mixum fixum

rękodzieło, dzieciaki & live / I live in order to catch the flavor of every day

choroba sieroca – notatki

Pierwsze dwa lata życia dziecka są najważniejsze dla prawidłowego rozwoju zdrowych podstaw struktury jego osobowości. Jest to okres, gdy małe dziecko jest wyjątkowo podatne na wpływy zewnętrzne, zarówno kształtujące, jak i uszkadzające. Zaburzenia i wszelkie deformujące wpływy zewnętrzne oddziałujące na dziecko we wczesnym okresie rozwoju są przyczyną trwałego uszkodzenia zrębów jego struktury psychicznej. Te wczesne zaburzenia są bardzo trudne do usunięcia.

Gdy małe dziecko zostaje odseparowane od matki i umieszczone w domu małego dziecka, rozłąka z matką wywołuje poważne następstwa w jego rozwoju w postaci „choroby sierocej”. Wczesna separacja od matki powoduje głęboką nieumiejętność nawiązywania i utrzymywania więzi emocjonalnej z otoczeniem. Jednostka taka nie potrafi nikogo kochać ani odebrać od nikogo uczucia, zamyka się w sobie, izoluje. Dziecko takie jest wysoce spragnione uczuć, ale jednocześnie brak mu zdolności do ich dawania i odbierania. W późniejszym okresie rozwoju dziecka z „chorobą sierocą”, dochodzą zaburzenia w rozwoju sumienia i poczucia winy, trudności w rozumieniu siebie i innych, brak abstrakcyjnego myślenia, koncentracji uwagi. W dorosłym życiu przejawiać się to może trudnościami w nawiązywaniu prawidłowych kontaktów emocjonalnych, wynikających z oziębłości uczuciowej, lub też w postaci patologicznej chęci „przywłaszczenia sobie na własność” drugiej osoby tak, jakby miała się stać substytutem matki. Łączy się to dodatkowo z egoizmem i egocentryzmem.

Dzieci dotknięte „chorobą sierocą”, wskutek pewnego „defektu uczuć wyższych”, często popadają w konflikt z prawem. Cechuje je wysoka agresywność, tendencja do kłamstwa.

Małe dzieci tak jak pokarmu, pragną nawiązania kontaktu emocjonalnego z rodzicami, którzy zaspokajają ich podstawowe potrzeby.

Dzieci wychowujące się w domach małego dziecka nie mają szans na należyte zaspokojenie swoich potrzeb. Wśród czynników, które źle wpływają na rozwój dziecka w tych placówkach, wymienia się instytucjonalne podejście do wychowania. Wychowanie sprowadza się do zaspokajania potrzeb niższych dziecka, a więc prawidłowego odżywiania i pielęgnowania. Zapewnienie prawidłowego kontaktu emocjonalnego w sytuacji dużego stłoczenia dzieci i małej liczby opiekunów jest niemożliwe. Sytuacja ta jest sztuczna, brakuje pewnej intymności właściwej stosunkom między rodzicami a dzieckiem w rodzinie. Opiekunowie nie starają się wchodzić w głębsze relacje z dziećmi, reprezentując często chłodne, zawodowe podejście. Wszystkie dzieci traktowane są jednakowo – można powiedzieć – „taśmowo”.

Dziecko rozłączone z matką i wychowywane w „instytucji” jest więc wychowywane w środowisku w wysokim stopniu „bezosobowym”, ponieważ mimo licznego personelu wychowawczo – pielęgniarskiego nie ma i na ogół mieć nie może zapewnionej opieki indywidualnej i uczucia adresowanego wyłącznie do niego. Tylko takie zaś warunki mogą zabezpieczyć go przed skutkami choroby sierocej.

***

Pierwsze trzy lata życia małego dziecka przyjęto uważać za okres krytyczny i decydujący o jego rozwoju.15Pozbawienie dziecka kontaktu z matką w tym okresie powoduje różne zaburzenia w rozwoju fizycznym i psychicznym (niektóre zmiany mogą być nieodwracalne).16Zjawisko to nazywane jest chorobą sierocą. W literaturze fachowej wyróżnia się trzy etapy tej groźnej choroby.17

W pierwszej fazie zwanej protestem – dziecko domaga się płaczem kontaktu z matką.18W ten sposób protestuje przeciwko oddzieleniu od osoby bliskiej, bez której jest mu źle i za którą tęskni.19Faza ta ma różny przebieg, zależny od wieku dziecka. Dzieci starsze czasem reagują agresją, a czasem oporem. U maluchów pojawia się zaburzenie snu, nadpobudliwość, utrata łaknienia, krzyk, płacz, niepokój.20

Gdy rozłąka dziecka z matką trwa dłuższy czas, pojawia się druga faza choroby sierocej, faza-rozpaczy, objawiająca się częstym płaczem, smutkiem, małym ożywieniem dziecka.21Równocześnie pojawiają się objawy ze strony układu nerwowego, jak ślinienie się, drżenie ciała, pocenie się, zaburzenia snu, moczenie nocne, utrata wagi.22Obserwuje się także różne formy samozaspokajania potrzeb kontaktu społecznego, jak: kiwanie się jednostajnym ruchem w przód i w tył, ssanie godzinami palca, rzucanie się na podłogę, przywieranie całym ciałem do poduszki, ściskanie kurczowo zabawki. Bywają też drastyczniejsze formy, jak – masturbacje, autoagresja (np. uderzanie główką o barierkę łóżeczka lub ścianę23, wyrywanie sobie włosów z głowy24) i agresja w stosunku do ludzi (popychanie, szczypanie, gryzienie). Dzieci takie często „kleją się” do obcych „wymuszają głaskanie” (dziecko ujmując rękę osoby obcej gładzi się po głowie). Patologicznie wzmożona potrzeba przywierania do obcych osób lub przedmiotów (naturalna w sytuacjach budzących lęk czy ból dziecka) to reakcja zastępcza, wyraz niezaspokojonych potrzeb bezpieczeństwa i miłości. Występuje ona zamiast kontaktu z człowiekiem bliskim.25

Kolejna, trzecia faza choroby sierocej, faza wyobcowania lub zobojętnienia, nie manifestuje się burzliwymi objawami.26Dziecko po ostrym buncie pozornie się uspokaja: już nie płacze, nie protestuje, wydaje się jakby pogodzone z losem27, śpi, ma apetyt, zaczyna interesować się zabawkami i łakociami.28Dziecko takie przestaje szukać bliskiej osoby, pozornie przyzwyczajając się do swojej sytuacji, swojego sieroctwa.29Ten stan rzeczy powoduje, że dziecko staje się bierne, posłuszne, apatyczne.30Odrzucone przez matkę, przez personel placówki opiekuńczej (matkę może zastąpić tylko jedna ta sama kochająca dziecko osoba31), dziecko zaczyna unikać kontaktów społecznych (broni się przed nimi), gdyż uczy się, że przynoszą mu tylko cierpienie.32

We wszystkich trzech fazach potrzeba miłości jest ogromna.33Wnikliwa obserwacja tych na pozór oziębłych uczuciowo dzieci pozwala dostrzec, iż w rzeczywistości są bardzo spragnione miłości, tylko nie potrafią jej ani dawać ani brać.34

z:

http://adopcja-sez.w.interia.pl/

Dodaj komentarz

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

WordPress.com Logo

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Twitter picture

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

Information

This entry was posted on Sierpień 29, 2011 by in pedagogika, Uncategorized and tagged , , , , , , , , .

Community

Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

Join 8 other followers

Blog Stats

  • 15,161 hits
Sierpień 2011
P W Ś C P S N
« lip   paź »
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031  
Obserwuj

Otrzymuj każdy nowy wpis na swoją skrzynkę e-mail.

%d bloggers like this: